مطلب بلاگ : فرامرز شریفی فرزند خلف هوشنگ سیحون

توضیحاتی درباره فرامرز شریفی فرزند خلف هوشنگ سیحون

فرامرز شریفی فرزند خلف هوشنگ سیحون

به وسیله archiplus



فرامرز شریفی به سال 1315 در تهران به دنیا آمد. در سال 1334 وارد دانشکده ی هنر های زیبای دانشگاه تهران و در سال 1342 با درجه عالی از این دانشکده فارغ التحصیل شد. وی از سال 1347 تا 1372 در چارچوب مهندسان مشاور آرتیمان، و از سال 1372 تا کنون به صورت شخصی در حرفه ی معماری به فعالیت جدی و مستمر مشغول است. او در سال 1379 به دریافت نشان پیرنیا و لوح قدردانی و سپاس از جشن شصتمین سال تأسیس دانشکده هنرهای زیبا و در سال 1381 به کسب رتبه پنجم جایزه بزرگ معمار نائل آمد. او همچنین از سال 1379 تا 1381 عضو کمیته ی معماری، حوزه ی معاونت شهرسازی و معماری شهرداری تهران، بوده است. او طی فعالیت حرفه ای خود بیش از 150 پروژه خصوصی را طراحی و اجرا کرده است.

فرامرز شریفی فرزند خلف هوشنگ سیحون است. شش سال حضور مداوم در آتلیه ی سیحون تجربه ی پرباری را برای او به همراه داشته است. او از سیحون اخلاق در طراحی و استفاده ی بجا و درست مصالح و سادگی مینیمالیستی در طرح را آموخت. ردپای کارها و اندیشه های معمارانی چون ماریو بوتّا (Mario Botta)، رنتسو پیانو (Renzo Piano)، مایکل گریوز (Michael Graves) و کارلو اسکارپا (Carlo Scarpa) را می توان در کارهای شریفی به خوبی ملاحظه نمود، ولی این تأثیرات در حد جزئیات و تکنیک های طراحی است. آثار معماری او به لحاظ تنوع مصالح، عناصر و حجم های به ظاهر توپر و تأکید بر محورهای تقارن، سازماندهی های مرکزی، فضاهای محصور شده در فرم هندسی معین، به زبان معماری کلاسیک نزدیک تر است. از این روست که یکی از ویژگی های معماری فرامرز شریفی ایجاد تلفیقی از سلیقه کلاسیک در ساختار و ویرایشی مدرن است.

حجم های ساختمان های او سنگین، توپر و با سلسه مراتب فضایی کلاسیک هستند. بخش متصل به زمین عموماً با مصالح خشن تر و سنگ های چند ضلعیِ بندکشی شده پوشیده می شود و انتهای بالای ساختمان هم عموماً با سقفی که مورد تأکید قرار می گیرد، تعریف می شود. سطوح بناهای او معمولاً با قاب بندی هایی تقسیم می شوند که از اختلاف سطح مصالح نما یا اختلاف رنگ و یا جنس آنها ایجاد شده اند. نماهای ایجاد شده همواره متوازنند و این توازن یا از طریق تقارن و یا تعادل فضاهای پر و خالی در نما حاصل می شود. نظم و قاعده ی حجمی و هندسی معینی در طراحی نماها مورد توجه قرار می گیرد. این خلوص و سادگی در فضاهای داخلی نیز وجود دارد. استفاده از مصالح گرم نظیر چوب و آجر به سبک طراحی شناخته شده ی شریفی جلوه ی خاصی داده است. کارهای او به لحاظ فنی، تناسبات اجزا و ظرافت های زیباشناسی به کمال میل می کنند و هرچیز در مکان دقیق خود قرار دارد. اجزای تشکیل دهنده بنا اعم از پله، شومینه، در، نورگیر و پنجره چشمگیرند. فضاهای داخلی طرح های او همواره دلنشین، جذاب و توأم با وقار کلاسیک هستند، ولی نوعی تنوع ابعاد پنجره ها و بازشوها، عناصر بیرون زده از حجم کلی، همنشینی فرم های مکعب مستطیل، سیلندری، کروی و عناصر خطی وغیره درک بصری پروژه ها را دشوار می سازد.

فرامرز شریفی معماری است که به معنای واقعی واژه در معماری "کلاسیک" تعریف می شود. او کارهای خود را با نظم، دقت و وسواس فوق العاده ای طراحی می کند و در طول اجرا، ساخت و تکمیل بنا، بر اجرای عملیات نظارت مستقیم و مستمر دارد و با مهارت خاص خود و صرف وقت و هدایت دقیق سازنده، پرداخت درست و کاملی به محصول نهایی خود می دهد، که علاوه بر جوابگویی به نیازهای طرح و ضوابط و مقررات ساختمانی موجود و درخواست های سفارش دهنده، سلیقه های معمارانه ای را محقق می سازد. 

دیدگاه ها
پدید آورنده

مخفی

ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید. پسورد جدید به ایمیل شما ارسال می شود

بازگشت به بخش قبل

بستن
شروع بخش های دیگر آرچی پلاس ارتباط با ما